spucken
901- to spit
- to vomit
Governs
-
auf + Akkusativ to spit on sth
Er spuckte auf den Boden. He spat on the floor.
- Present (er/sie/es)
- spuckt
- Preterite
- spuckte
- Past participle
- hat gespuckt
Ist Ihnen aufgefallen, daß Tom beim Sprechen spuckt?
Did you notice that Tom spits when he talks?
Ist dir aufgefallen, daß Tom beim Sprechen spuckt?
Did you notice that Tom spits when he talks?
Ist euch aufgefallen, daß Tom beim Sprechen spuckt?
Did you notice that Tom spits when he talks?
Full conjugation 8 tenses · 2 of them A1 · imperative · participles
| ich | spucke |
|---|---|
| du | spuckst |
| er/sie/es | spuckt |
| wir | spucken |
| ihr | spuckt |
| sie/Sie | spucken |
| ich | spuckte |
|---|---|
| du | spucktest |
| er/sie/es | spuckte |
| wir | spuckten |
| ihr | spucktet |
| sie/Sie | spuckten |
| ich | habe gespuckt |
|---|---|
| du | hast gespuckt |
| er/sie/es | hat gespuckt |
| wir | haben gespuckt |
| ihr | habt gespuckt |
| sie/Sie | haben gespuckt |
| ich | hatte gespuckt |
|---|---|
| du | hattest gespuckt |
| er/sie/es | hatte gespuckt |
| wir | hatten gespuckt |
| ihr | hattet gespuckt |
| sie/Sie | hatten gespuckt |
| ich | werde spucken |
|---|---|
| du | wirst spucken |
| er/sie/es | wird spucken |
| wir | werden spucken |
| ihr | werdet spucken |
| sie/Sie | werden spucken |
| ich | werde gespuckt haben |
|---|---|
| du | wirst gespuckt haben |
| er/sie/es | wird gespuckt haben |
| wir | werden gespuckt haben |
| ihr | werdet gespuckt haben |
| sie/Sie | werden gespuckt haben |
| ich | spucke |
|---|---|
| du | spuckest |
| er/sie/es | spucke |
| wir | spucken |
| ihr | spucket |
| sie/Sie | spucken |
| ich | spuckte |
|---|---|
| du | spucktest |
| er/sie/es | spuckte |
| wir | spuckten |
| ihr | spucktet |
| sie/Sie | spuckten |